Joshua Blogt: ‘Tijdens de verbouwing gaat de verkoop door’

Terug naar overzicht

Categorie: Van der Hoeven Kliniek

Gepubliceerd op 13-11-2019

Mijn patiënt maakt een rekensom. Hij krijgt drie keer per week anderhalf tot twee uur groepstherapie, aangevuld met een uur psychomotore therapie. Hij deelt het aantal uren door het aantal deelnemers van de groep en komt uit op minder dan een uur persoonlijke aandacht per week. Dat is weer minder dan de twee uur individuele therapie die hij wekelijks kreeg toen hij nog niet in de kliniek verbleef.  

Hij wil een therapeut voor zichzelf en hij wil minder werken tijdens zijn dagprogramma. Want werk hoort niet bij een behandeling - zo redeneert hij. Maar ik niet.

Tijdens de verbouwing van de winkel moet de verkoop doorgaan. Het is een van mijn motto’s die ik gebruik in het contact met mijn patiënten die in behandeling komen. Nieuw opgenomen patiënten beklagen zich dat zij naast het volgen van groepstherapie ook sport- en kunstvakken en werk met opleiding moeten volgen. Dat zijn niet alleen beschermende factoren maar je leert daarin ook om je te beheersen of om te luisteren. Net zoals bij de patiënt die zich beklaagt over gebrek aan individuele aandacht in groepstherapie leg ik iedere keer mijn motto in verschillende vormen opnieuw uit.

Laat duidelijk zijn: het een kan niet zonder het ander bij de patiënten in behandeling. Jezelf op andere, nieuwe gedachten laten brengen; daaruit volgen altijd voornemens en het oefenen met nieuw gedrag. Dat nieuwe gedrag kan ik met mijn collega’s observeren op de leefgroep, de werkplaats, de gymzaal of in het mooie atelier van de kliniek en waar nodig bijsturen met hulp van medepatiënten die een stuk verder zijn. Het mooie bij klinische opnames is dat het proces zorgvuldig gemonitord kan worden en aan de hand van de voortgang meer vrijheid toegekend kan worden. Tot iemand zelf weer verder kan. Diegenen die dat snappen en zich dat eigen maken, leren, veranderen en maken echt iets van hun leven. Ook na hun behandeling.

Inmiddels werkt bovengenoemde patiënt in de keuken, een professionele werkplaats, maar hij is nog niet geheel overtuigd van mijn motto. Hij gaat het vast nog begrijpen. Kwestie van mijn motto nog beter verkopen.    


Terug naar overzicht